|
Sinds vrijdag – 2 juli 2010 – is voetbalminnend Nederland laaiend enthousiast. Het Nederlands elftal heeft met bondscoach Bert van Marwijk aan het roer, na een aanvankelijke verdiende achterstand, Brazilië middels twee uitstekende inzetten van Wesley Sneijder met 2-1 verslagen. Dit WK zal, alhoewel er nog een aantal belangrijke wedstrijden gespeeld moeten worden, niet worden herinnerd als een zeer spectaculair toernooi waar een aantal toplanden hun voetbalkunnen hebben geëxposeerd. Wel zullen ons de arbitrale blunders – ingegeven door het verbod op het gebruik van technische hulpmiddelen – nog lang heugen. Het is hoogst opmerkelijk dat de Fifa bobo’s het stenen tijdperk nog niet ontgroeid schijnen te zijn. Het wordt de hoogste tijd dat zij hun portefeuilles ter beschikking stellen.
Individueel hebben we toch wel kunnen genieten van verschillende voetbalhoogstandjes. Fantastische doelpunten, splijtende passes en soms hoogstaand keeperswerk. Dit is tijdens een WK echter niets bijzonders. Zo denkt de gemiddelde voetballiefhebber er ook over. Zo ook veel Drachtster Boys supporters die ik de laatste weken heb mogen spreken. Op dit niveau mag je dat ook wel verwachten.
Toch ging er veel meer fout dan goed. Verschillende doelmannen hebben laten zien niet geheel en al klemvast te zijn. In de passing werd veel te veel balverlies geleden. Blunders in de laatste lijn waren niet op de vingers van één hand te tellen. Het is echter opmerkelijk hoe mild hierover werd geoordeeld. ‘Dat kan de beste overkomen. De volgende wedstrijd lukt het vast wel. De zenuwen speelden een grote rol’ waren uitspraken die ik meerdere keren mocht optekenen.
Drachtster Boys heeft door hard te werken promotie naar de Hoofdklasse weten af te dwingen. Een jarenlang geuite wens ging hiermee in vervulling. Het ging niet altijd gepaard met goed voetbal. Dat werd ons ook vaak onmogelijk gemaakt door de defensieve speelstijl van veel tegenstanders. Deze waren er meestal op uit om de schade beperkt te houden door een handbal verdediging voor de eigen doelman op te trekken. Dit kwam het kijkplezier meestal niet ten goede. Ook onze spelers wisten op hun eigen niveau prachtige doelpunten te maken, splijtende passes te geven en mocht het een keer misgaan, dan stond de doelman op zijn post. De echte Drachtster Boys supporters complimenteerden de spelers na elk gewonnen punt en mocht er eens worden verloren werden de spelers bij het verlaten van het veld opgevangen en moed ingesproken.
Mocht er eens een wedstrijd worden verloren dan treedt bij een enkele Drachtster Boys supporter een merkwaardig mechanisme in werking. Missers die op een WK de spelers niet worden aangerekend, worden als die door Drachtster Boys spelers worden gemaakt, niet gepruimd. Indien mogelijk wordt dat de spelers ook nog eens ingepeperd. Voor ons eerste elftal gelden voor deze negatievelingen schijnbaar hogere maatstaven dan voor topprofs… Merkwaardig!
Opmerker |