Drachtster Boys - De officiele Clubsite

Van hot naar her
In het eerste jaar speelt Drachtster Boy's op het VVV-terrein, het enige sportcomplex dat Drachten in die tijd rijk is. Op het voorterrein (nu het Kiryat Ono-plein) speelt op zondag de v.v. Drachten en die heeft er uiteraard weinig belang bij dat het veld ook op zaterdag bespeeld zal worden. En dus krijgen de Boys de beschikking over het achterterrein, dat 's winters ook als ijsbaan dienst doet.

In het seizoen 1949-1950 wordt gebruik gemaakt van het Oranjeterrein aan de Vogelzang, vlak achter de Rijks HBS, terwijl in de volgende twee seizoenen het HBS-terrein, direct achter de school gelegen, kan worden gehuurd. Vervolgens wordt er twee seizoenen lang gespeeld in de Folgeren, op een terrein dat beschikbaar wordt gesteld door de veehouders gebroeders Bruinsma.

In het eerste jaar dat Drachtster Boys aan de competitie deeloeemt, heeft men de de beschikking over een heuse bondstrainer, De heer Folkert Bijker uit Surhuisterveen krijgt, ondanks de goede resultaten, echter al in januari 1950 ontslag aangezegd. Niet omdat aan zijn capaciteiten wordt getwijfeld, maar louter en alleen vanwege het feit dat het financieel niet meer verantwoord is per maand Fl 35,- voor een bondstrainer uit te trekken ....

In het seizoen 1950-1951, voor het eerst in de le klas FVB, redt men zich zonder trainer, waarna oud-Drachtenspeler Jan de Jong voor één seizoen als zodanig wordt aangetrokken. Dan volgt een trainerloos tijdperk tot 1956. Financiële perikelen en een gebrek aan animo bij de spelers liggen hieraan ten grondslag. Ook op het bestuurlijke vlak zijn er de nodige problemen. Voorzitter Geert Hoekstra, werkzaam bij het Landbouw Economisch lnstituut, wordt overgeplaatst naar Zwolle en moet zijn functie ter beschikking stellen Ook enkele andere bestuursleden stappen op. Sjoerd Keuning wordt de nieuwe voorzitter en hij komt tijdens een buitengewone ledenvergadering in maart 1953 tot de conclusie dat de eensgezindheid en de clubliefde bij Drachtster Boys ver te zoeken zijn. Hij doet dan ook een dringend beroep op de leden zich gezamenlijk voor de club in te zetten. De terreinperikelen zullen zeker een negatieve rol hebben gespeeld bij 'de dip' die de vereniging in deze jaren doormaakt.

Dieptepunt
Maar het dieptepunt moet nog komen. De degradatie uit de 1e klasse PVB aan het eind van het seizoen 1953-1954 is een grote teleurstelling en vormt de inleiding tot twee wel heel 'magere jaren'. Het ledenaatal loopt flink terug, zodat nog maar met twee seniorelftallen en één jeugdelftal aan de competitie wordt deelgenomen. Het bestuur bestaat uit nog slechts drie personen: B. Bergsma (voorzitter), W. Human (secretaris) en K. Bolhuis penningmeester). Bolhuis woont in het centrum van Drachten en zijn winkel en huis zijn in die tijd letterlijk het middelpunt van Drachtster Boys. 

Behalve de familie Bolhuis moet ook zeker de Familie Westerhof worden genoemd. Zoals gezegd maakte Lucas Westerhof deel uit van de eerste elltalcommissie en in 1950 wordt hij consul bij de club, een functie die hij vele jaren zal uitoefenen. In huize Westerhof wordt ook de thee gezet, waarmee de spelers in de rust van de wedstrijden hun dorst lessen. Er zijn heel wat ketels thee per fiets vervoerd van de Oosterstraat naar de Vogelzang en de Kievitstraat.

Christelijk of neutraal...
Ook op een ander gebied speelt Lucas Westerhof een belangrijke rol. In 1951 wordt, onder leiding van voorzitter Keuning, gediscussieerd over de vraag of de ledenvergaderingen niet met gebed dienen te worden geopend en gesloten. Drachtster Boys draagt immers het predikaat 'christelijk'. Er ontspint zich een discussie over het al dan niet handhaven van deze aanduiding. Bolhuis is van mening, dat wanneer het woord 'christelijk' zal verdwijnen dit een flink aantal donateurs zal gaan kosten. Sietze Lindeboom echter wijst erop dat spelers die van een zondagvereniging overstappen naar Drachtster Boys zich wellicht niet thuis zullen voelen en op die manier belemmerd worden de voetbalsport op zaterdag te beoefenen. Uiteindelijk wordt besloten de naam 'Christelijke voetbalvereniging' te handhaven en de vergaderingen met gebed te openen en te sluiten. 

Een paar jaar later geeft voorzitter Bergsma te kennen dat hij vanwege zijn principes, die overeen komen met de beginselen van Drachtster Boys, niet kan accepteren dat andersdenkenden lid worden van de club. Lucas Westerhof spreekt dan de gedenkwaardige woorden "Dan is der mar ien oplossing. Dan moat de feriening neutraal wurde." Later geeft hij aan dat hij met zijn opmerking puur het verenigingsbelang voor ogen had. De weg moest worden vrijgemaakt voor spelers, die geen specifiek christelijke beginselen hadden. Uiteindelijk blijkt dat Westerhofs opvatting de juiste was. De vereniging wordt neutraal.

Gelukkig slaagt het eerste elftal erin, zonder officiële trainer, het seizoen 1955-1956 af te sluiten met een kampioenschap en opnieuw te promoveren naar de 1e klasse FVB. Deze promotie en de groei van Drachten als industrieplaats werken eraan mee dat Drachtster Boys na 1956 langzaam maar zeker de kinderziektes te boven komt. Door de vestiging van Philips in Drachten komen er honderden nieuwe werknemers en daaronder zit uiteraard ook een flink aantal voetballers. Meer dan de andere voetbalclubs profiteert Drachtster Boys van de import, omdat de veelal oudere, gehuwde spelers aan de zaterdag de voorkeur geven als speeldag.

Aandacht voor de jeugd
Van groot belang is ook dat men tot het inzicht komt dat het de moeite waard is meer aandacht te besteden aan de jeugd. Iets wat in de beginjaren nagenoeg achterwege bleef. Er wordt een jeugdcommissie in het leven geroepen en de gevolgen blijven niet uit. Het A1-elftal wordt in het seizoen 1955- 1956 kampioen en het volgende jaar doen en twee B-teams aan de competitie mee. 'Aandacht voor de jeugd' zal in de volgende jaren hét grote 'handelsmerk' van Drachtster Boys blijven.

Het kampioenselftal dat in 1957 promoveerde naar de KNVB