Het is een vrij kansloze middag. Na twintig (!) seconden staan we al achter. Een vingerwijzing naar de rest van de wedstrijd. Ongelukkig, foutenfestival, een blessure en meer ellende vertaald in tegendoelpunten. Het radioverslag is ook verre van vlekkeloos. De tribunegeluiden zijn storend op zender. Door verder technisch malheur blijven mijn bijdragen vrij slecht te horen.
Gelukkig kunnen we ’s avonds het verdriet wat wegspoelen met een heuse en geweldige pubquiz in het clubhuis. De spelers raken in hun element. Getriggerd door de juiste voetbalvragen is er prettig fanatisme om de juiste antwoorden uit het geheugen op te graven.
Ons groepje is best lekker bezig. Ab verbaast hier en daar met echte kennis. Meestal over de vorige eeuw, maar toch. Wederom probeer ik met vals spel meer punten te halen. Vorig jaar viel het ook al niet helemaal in goede aarde.
De avond krijgt een verlenging in de lokale horeca. Het wordt een dolle, vrolijke en licht verwarrende avond/nacht. Kopkluiven op de dansvloer was lang geleden. Het bevalt uitstekend. Ze is uitdagend, prachtig en danst heerlijk.
Rond vier uur een whatsapp berichtje met een bedankje. Wat later in de ochtend appen we uitgebreider met elkaar. De toon is serieuzer maar net zo leuk als tijdens die wilde blikken dansend op een swingnummer in Kafee 8.
Hoe zou het met “onze jongens” zijn vraag ik me af. Hebben ze de verliespartij al verwerkt? Hebben ze letterlijk en/of figuurlijk een kater? Ach, ze zijn flexibel van lijf en leden. Vanaf maandag weer op naar de volgende wedstrijd. Er schijnt een heel vaak scorende spits op bezoek te komen. Hij kwam gisteravond al letterlijk langs op en in de pubquiz.
Rob Schokker is een held. Maar laat hem a.s. zaterdag alsjeblieft niet juichen.