Joël vind Sicco in de zestien. Het levert niet meer dan een corner op. Drachtster Boys maakt voornamelijk het spel. LSC is van plan om uit de tegenstoten gevaar te stichten. Wanneer de eerste helft vordert wordt het aanvalsspel van de thuisploeg wat stroperig.
Dylan Smit heeft er genoeg van. Met een mooie sleep draait hij soepel diep de zestien in. Alleen de noodrem kan hem stoppen. Penalty. Sinds Anton Vredevoort ze mag nemen is het een zekerheidje. Koelbloedig. 1-0. De pauze is in aantocht.
De tweede helft wordt een soort Poolse landdag. De voor het publiek aangename temperatuur lijkt in de benen te zijn gekropen. Die eerste warme zaterdag. Een bekend maar ook vreemd fenomeen. De tussenstand blijft hierdoor linke soep. LSC maakt overigens niet veel aanspraak op een doelpunt. Maar ja. Klein hoekje en ongelukken. Een aimabele kenner verzucht het mooi: “we laten ze te lang in leven.” Het wordt iets later geïllustreerd door een vrije trap van Sicco. Het prototype van lafjes ingeschoten.
Wederom heeft Dylan er schoon genoeg van. Hij kapt en schiet. Lat. De bal stuit richting Djinn. Die kopt raak. 2-0. Er is nog een kwartier te spelen. LSC heeft de moed opgegeven zo lijkt het. De handsbal is de basis voor de genadeklap. Anton en pennels. Je snapt het vast. 3-0. In veilige haven, de buit is binnen. Drie punten. Houden we de nul? Nee. In de laatste seconden scoort LSC de eretreffer. Nou ja zeg.
Het wordt nog mooier. Directe concurrent om promotie/degradatie wedstrijden te ontlopen verliest. Jubbega. Ze staan nu nog slechts drie punten op ons voor. En ze moeten nog naar Drachten.
Jullie verslaggever neemt zijn verantwoording deze zaterdagavond. Op de kade en in diverse horeca gelegenheden kijken of het wel allemaal goed gaat met onze Boys. Check.
Helemaal prima.
Foto's: Tibbesma Fotografie
