Als leider van het 7e kun je het best wel druk hebben. Daarom zijn wij ook met zijn drieën én hebben we een juniorleider. Meer dan twee weken voor deze wedstrijd werd al slim op deze wedstrijd ingespeeld. De wedstrijdcoördinator had bedacht dat de natuurgrasvelden waarschijnlijk niet bespeelbaar zouden zijn en vroeg aan de leiders van de half 3-wedstrijden of ze ook op een ander tijdstip zouden willen voetballen, zodat van zo veel mogelijk teams de wedstijd door zou kunnen gaan.
Dus, daar even de meningen binnen het team opgehaald en de wedstrijd naar half 1 verplaatst.
Op de donderdagavond voor de wedstrijd begint het tellen: Hebben we genoeg spelers voor de wedstrijd en kunnen we misschien nog wat bijlenen. Het tellen is deze donderdag een taak voor leider 2. Die telde al snel 13 man (van de mogelijke 14). Bijlenen doet normaal de junior leider, maar die was deze keer niet succesvol, dus mocht ik het bijleenproces verder uitvoeren. De leider van het 6e was zeer behulpzaam en leverde snel een scorende spits.
Talent
Op de vrijdagavond begint het denken over de opstelling. Ons team bulkt van het talent, maar die liggen niet allemaal op het voetbalvlak. Het is niet zo dat ik me een Henk de Jong voel en het gevoel heb dat onze selectie niet goed genoeg is voor onze competitie, maar het verdelen van de talenten over het veld valt nog niet mee. De regels bij het 7e zijn als volgt: gastspelers spelen, en die van ons ook allemaal. Het kan alleen zo zijn dat die van ons een poosje inspiratie mogen opdoen vanaf de bank, omdat er maar 11 tegelijk op het veld mogen staan.
Leider 2 had alvast een voorzet gegeven voor de opstelling, maar daar was nog geen rekening gehouden met de komst van de scorende spits. Langzamerhand begon de opstelling in mijn hoofd tot stand te komen. Een sterk blok achterin en via de linkerkant de scorende spits in stelling brengen.
Zekere overwinning
Zaterdagochtend. Tevreden wakker geworden. Het team staat en de overwinning is eigenlijk zeker.
Kwart voor 10. De speler die als onderdeel van mijn sterke verdedigende blok als verdedigende middenvelder in de ruit zou spelen appt af. Vrouw ziek, hij moet voor de kinderen zorgen. Logisch, niks aan te doen. Opstelling omzetten. Iets met een nieuwe nummer tien en de beoogde spits terughalen naar achteren.
Naar Drachtster Boys toe. Rondom het E-veld zijn de eerste grote bomen al omgezaagd voor de aanleg van het kunstgrasveld daar. Heet ons sportpark nog steeds ”Drachtster Bos” vroeg ik me af of moeten we maar eens een prijsvraag moeten gaan uitschrijven voor een nieuwe naam, bijvoorbeeld “Drachtster Vaart”
Randvoorwaarden
Als leider is het natuurlijk goed dat je ook even de randvoorwaarden voor het voetbal verzorgt: de ballen op de juiste spanning brengen, de bidons én de waterzak vullen, we hadden immers een nieuwe waterzak gekregen aan het begin van het seizoen. In de laatste wedstrijd voor de winterstop was de waterzak wel heel lek, maar daardoor was hij ook niet zo zwaar bij het terug naar de kleedbox lopen.
Dankzij onze uitstekende connecties met de Supportersvereniging mogen wij de randvoorwaarden in Suppoint bewaren. Een enkel ander team mag dat ook, maar onze randvoorwaarden leken verdwenen te zijn: Onze ballen lagen er niet, de lekke waterzak ook niet en de bidons al helemaal niet. Er was wel een ballenzak met 6 witte derbystar ballen erin. Die dus maar gebruikt. Het op de juiste spanning brengen van de ballen kan in het ballenhok. De installatie daar maakt altijd een indrukwekkend lawaai en het uiteinde van de slangen is nu voorzien van een soort pistool. Alles werkte. Alleen ontbrak het naaldje, zodat ik wel een indrukwekkend geluid van een compressor en het sissen van gecomprimeerde lucht kon maken, maar geen lucht in de ballen kon krijgen.
Veeleisende Alkmaarders
Als je het niet meer weet bij Drachtster Boys, ga je naar Jacqueline. Ik dus ook op zoek naar haar. De kantine was gezellig druk en er waren ook een paar veeleisende Alkmaarders die van alles wilden wat nog niet beschikbaar was en daar onaardige dingen bij zeiden. Heel vervelend voor de vrijwilligers die zo te zien voor het eerst achter de bar stonden.
Toch de ballen kunnen bijvullen. Waterzak en bidons dus niet…. De teamleden druppelden de kantine in en langzamerhand is iedereen er, behalve de scorende spits van het 6e. Later vind ik hem en heet hem hartelijk welkom. Om 10 over 12 is de tegenstander er nog niet. Gelukkig zijn ze er wel om kwart over 12. De wedstrijd voor ons tegen wat Alkmaarders liep een beetje uit. 5 over half 1 stonden we met zijn allen klaar. De opstelling was bekend, de wissels aangewezen en we waren er klaar voor.
Alleen de scheidsrechter was er niet. Dat was vreemd, want de scheidsrechtercoördinator weet het altijd goed en strak te regelen. Dus naar Jacqueline. Die belde naar de aangewezen scheidsrechter en ontdekte dat die nog uitging van een half 3 wedstrijd. Dus zelf maar even een fluitje opgezocht en de wedstrijd als scheidsrechter begonnen (nadat een speler even de vlagjes ophaalde die ik in de haast vergeten was). Tien voor 1 kon het voetballen beginnen. Even na 1 uur verving de scheidsrechter mij.
Thee
Het is gebruikelijk dat voetbalteams in de pauze thee met suiker drinken. Aangezien de ene wisselspeler stond te vlaggen en de andere stand-by stond voor het vervangen van gewonde medespelers, had ik bedacht om even lekker rustig de thee op te halen en na te denken over de wissels in de rust. Normaal gesproken staat er dan zo’n mooie ouderwetse ketel op het gasfornuis waar dan alleen maar een kop suiker en twee theezakje aan toegevoegd hoeven te worden. Kartonnen bekertjes met plastic coating erbij en genieten maar!
De ketel stond niet op het vuur. Wel een hele grote pan met gehaktballen of zo. Jacqueline stond alleen achter de bar. Ze ging thee voor ons maken. Ik deed de bar dus maar even. 2 gehaktballen, 1 zakje snoep, 6 koffie en 2 chocomel verkocht. De thee was alsnog snel klaar en die meegenomen naar de kleedkamers. Snel een wissel toegepast en de opstelling omgegooid.
Bal is rond
Ook in mijn team zitten spelers die hun kinderen meenemen naar de wedstrijd. Altijd leuk. De één kijkt aandachtig naar de wedstrijd, een ander vindt het leuk om op een bal te gaan staan en te ontdekken dat de bal rond is, zodat je er afvalt. Leuk.
Totdat je dusdanig van de bal afvalt dat je denkt dat je je arm gebroken hebt. Da ga je huilen en roepen dat je naar huis wilt. Zijn vader in het veld roept ondertussen dat mijn opstelling met een balvaste nummer 10 voor verbetering vatbaar is. Het jongetje zegt verder dat hij zijn arm niet meer bewegen kan en ik er niet naar mag kijken of helpen. Gelukkig is Henk er ook nog. Hij neemt het jongetje onder zijn hoede en kalmeert hem.
Na een kwartier in de 2e helft neem ik het vlagje over. De vlagger gaat invallen. In het veld wordt het “niet willen verliezen gevoel” versterkt door de aanvoerder van de tegenstander. Hij wenst onze spelers ernstige ziekten toe, protesteert bij elke goede beslissing van de scheidsrechter, gebruikt lichaamskenmerken als scheldwoord en zegt dat onze keeper hem natrapt.
Evalueren
5 over half 3 fluit de scheidsrechter dat de wedstrijd afgelopen is. Tijd om de wedstrijd te evalueren in de kantine. Wij hebben veel fouten gemaakt in de wedstrijd en hebben dus veel evalueertijd nodig.
De uitslag is uiteindelijk 0-1. Onze keeper was verrekte goed. Hun aanvoerder scoorde. 5 witte derbystar ballen teruggebracht naar Suppoint. Ik meld hierbij één witte derbystar met het IMS symbool als vermist. De zichtbaar vermoeide scorende spits van het 6e heeft net niet gescoord en gaat ook nog meedoen met het 5e. Bedankt Dennis !