Here comes the sun: opnieuw winst voor Drachtster Boys

De Drachtster lente is begonnen. De blessuretijd van de tweede helft. Twee invallers laten zien waarom ze zijn ingebracht. Eize Slump breekt door op rechts. Hij kijkt, geeft een strakke voorzet over de grond. De instormende Rudolf Banga maakt het af.

Gorecht DB

De vreugde explosie is enorm. De mannen van trainer Willem Lanjouw flikken het. Ze winnen tegen een directe concurrent.

De middag begint nat en met een irritant vlagerige wind. Het veld is zwaar maar bespeelbaar. Er wordt door Gorecht supporters gesuggereerd dat het spelen op gras de voorkeur heeft vandaag.

Het spelpeil is niet bijster hoog. Vooral de eerste twintig minuten zijn klassiek “egeltjesvoetbal.” Die doen het namelijk heeeel voorzichtig. Dezelfde supporters van de thuisclub weten te melden dat Drachtster Boys toch echt een angstgegner is. Wat krijgen ze gelijk.

Trainer Willem roept het overduidelijk aan het begin van de tweede helft: ”Pauke, durven!” Het leitmotiv van vandaag. Durf.

Mijn zaterdag ziet er bij voorbaat al goed uit. Opgepikt worden door een vriend die me naar Haren brengt. Na de wedstrijd een hapje eten in Zuidlaren en dan als de bliksem naar Groningen. Daar spelen the Analogues. Een Beatles-tribute band om van te watertanden.

Er is een actuele voetbalconnectie die enige uitleg vergt.

Na de wedstrijd zoek ik Gorecht-trainer Hans van der Ploeg op in de bestuurskamer. Hij zit begrijpelijk hoog in zijn emotie na het verlies. Twee mogelijke rode kaarten die niet werden gegeven aan onze jongens. We kiezen wijselijk voor een ander gezamenlijk onderwerp. Muziek.

Hans heeft zin om vanavond naar de band “Navarone” te gaan die in de Oosterpoort spelen. We babbelen wat over de zanger, die toevalligerwijs wel eens mee zingt met “the Analogues.”

Hoe laat Navarone speelt is mij een raadsel. Maar ik zie toch echt zanger Merijn van Haren(!) op het podium staan en die zingt een intense versie van “Oh darling.” Hij huppelt van het podium en waarschijnlijk meteen een taxi in om bij zijn eigen band te gaan zingen.

De spanning van de wedstrijd kruipt zo nu en dan terug in mijn lijf deze avond. De euforie van spelers, staf & ons aller voorzitter Gijs. Krijg een knuffel vlak na de wedstrijd.

Er is een ander besef. Multi-tasken is niet mijn grootste kwaliteit. Een wedstrijd volgen, notities maken en ondertussen gebeld worden door Smelne-FM voor een live-verslag.

De verregende team-opstellingen liggen voor me deze zaterdagnacht. Gelukzalig kijk ik naar de namen van ons team. Zeventien selectiespelers waren mee vandaag. Exact hetzelfde aantal als de Analogues-band vanavond telde.