ONS-Drachtster Boys: repeterend verhaal

“Groundhog day” all over the place. Het is best koud, grijs en het duurt zo lang als je je kunt bedenken. Het einde is en blijft frustrerend. Verlies. Alweer, alweer.

240205 ONS DB

Natuurlijk is er goede moed wanneer de wedstrijd begint. Een prima tegenstander. Wellicht wat ruimte voor gevaarlijke tegenstoten.

We worden op de heenreis opgeschrikt door een wat lijzig klinkend telefoontje vanuit Drachten. Waar de autosleutel is van vervoermiddel twee in het gezin. Toch in de meegenomen jas van de op zijn minst aantrekkelijke moeder? Helaas voor de beller. Het wordt toch op de fiets richting kringloopwinkel.

De verdere conclusie? in minder dan een minuut weet de jonge beller ons gemoed tot onder het nulpunt te brengen. Zijn teleurstelling sijpelt opvallend helder door de autotelefoon speaker.

Hetzelfde teleurstellende gevoel bekruipt ons na de 4-1 einduitslag.

De wedstrijd zelf dan vraag je je af? Voor de mensen die er waren. Begrijpelijk. Voor de thuisblijvers, inclusief de harde kern. Best verstandig om deze zaterdagmiddag andere activiteiten te hebben ontplooid. Het scheelt een vat vol frustratie.

Was het dan zo slecht? Nee, dat zeker niet. Dan was het nog helder allemaal. Het is een kwestie van net te kort komen, dat kleine stukje extra ontbreekt. Het maakt het verlies extra pijnlijk.

De opstelling van Drachtster Boys kent geen verrassingen. Het eerste kwartier is aftasten geblazen. Misschien tikt ONS net iets makkelijker dan onze Boys. Het verschil is miniem. Djinn laat in de negentiende minuut maar weer eens zien hoe makkelijk hij een vrije trap achteloos goed kan plaatsen. Van links naar de rechtsbuiten positie waar Joël de bal aanneemt en voorgeeft. Sicco kan net niet goed genoeg aannemen om in scoringspositie te komen. Net niet.

Wanneer de 1e helft vordert is er sprake van iets meer opportunisme bij onze jongens. De lange bal komt vaker voorbij. Jullie verslaggever denkt heel even Carry Tefsen te ontwaren langs de lijn. Het schril klinkende: “op goed geluk” zingt in zijn hoofd. De bijpassende armbewegingen van de grote actrice als bonus op het netvlies.

Dylan Smit is wederom lekker bezig op links. We veren op als hij een actie inzet. Het resulteert in kleine kansjes. ONS breekt vlak voor rust door over rechts. Een lage voorzet die rond de vijf meter eindigt en simpel wordt ingetikt. 1-0.

Is er na de pauze hoop op verbetering? Ja en nee. ONS lijkt niet zo goed in vorm als voor de winterstop. Dus, wie weet. Tot de ‘58ste minuut roet in het eten gooit. 0-2 met wat inleidend gerommel rond de vijf meter.

De teleurstelling is voelbaar. De vermoeidheid plots zichtbaar. Plan B wordt uit de kast getrokken. Erik Barelds naar voren sturen in de bekende Wout Weghorst rol. Rommelen, kekie’s uitdelen en ja hoor, scoren! 2-1. We leven nog.

Niet lang daarna de “Mersey Beat.” 3-1. Om nog iets meer zout in de wonden te strooien wordt de vierde Sneker treffer vlak voor tijd genoteerd. We komen wederom sneu op de koffie.

We verlaten het iets te vrolijke clubhuis van ONS. Het dart toernooi is in aantocht. Opvallend detail. Wanneer de microfoon wordt getest met het woord “alcoholist”, kijken minstens veertien man opzichtig geschrokken om zich heen.

Betrapt.