Anton raakt al snel geblesseerd en wordt in de spits vervangen door Joost Schoenmaker. We komen als toeschouwers nog niet makkelijk in de wedstrijd. Beetje saaiig. Veel overtredingen.
Gelukkig is Dylan er. Een vrije trap in de 33ste minuut, buiten de 16. Net naast. Iets later weer een vrije bal. Beter geplaatst, perfect zelfs. 0-1.
De tweede helft is net van start. Snelle ingooi onze Boys. Dylan dribbelt en maakt fraai af. 0-2! Luxe. Maar nee, het duurt even. Het doelpunt wordt afgekeurd. De ingooi was toch voor Oranje Nassau.
Het echte tweede doelpunt volgt iets later. Voorzet van links. Joost S. schat het prima in en scoort met het hoofd.
“De lichten mogen zo ook wel aan.” Je hoort het om je heen. Het wordt schemerig. De pizza’s worden steeds vaker door scooters in de kantine gebracht. Een volkszanger is druk in de weer.
In minuut ‘67 vind de scheids het mooi geweest. Naar binnen, wedstrijd stilgelegd. Zonder verlichting kunnen we niet verder. Er wordt overlegd. Een heerlijk geruchtencircuit komt op gang. Sensoren die zogenaamd dienst weigeren. De grootste gebeten hond wordt met stip op één de gemeente Groningen. Verkeerde instellingen met betrekking tot tijdstip dat de veldverlichting aan kan. We geloven inmiddels alles.
Onze “yellow” Barelds doet een poging met een vorig seizoen bemachtigde QR code van de thuisclub. Helaas. Er blijft hoop. Tegen 20.00 uur staan beide teams in het nagenoeg pikkedonker op het veld hun warming-up te doen. Tegen beter weten in blijkt. Het ziet er spookachtig uit. Duistere machten lijken flink in de weer deze avond.
Tien minuten later weten we het zeker. De cornervlaggen worden opgehaald. Gestaakt. Binnenkort de laatste vijf en twintig minuten uitspelen. De kantine host vrolijk de nacht in wanneer we huiswaarts gaan.