Het is steenkoud in Steenwijk. Tijdens de warming-up is er een mooi gebaar van Saïd. Hij groet jullie verslaggever, loopt naar de boarding en overhandigt zijn muts. “Je ziet er verkleumd uit.” Nu al dus. Het gebaar wordt op prijs gesteld. We staan tijdens de wedstrijd verdekt opgesteld achter wat dug-outs van een naastgelegen veld, uit de wind. Er zijn zelfs een paar neutrale toeschouwers. Bijzonder. Ze hopen op twee stunts vanavond. Feyenoord en onze Boys. Die van de Rotterdammers slaagt wel in Milaan.
In de derde minuut is het al raak. Over links de aanval, voorzet, een attente spits. 1-0. Olde Veste laat er geen gras over groeien wie de sterkste is in de beginfase. Na een half uur doen onze Boys wat terug. Geen doelpunt. Wel meer balbezit en gevaar. Dylan raakt de binnenkant van de paal. Iets later heeft hij nog een kans, een grote. Op miraculeuze wijze weten de gastheren de bal buiten het doel te houden. We zijn springlevend! Tot dat moment vlak voor rust. De 2-0 en de vorentscheidung.
De tweede helft is er puur voor de statistiek. Een pijnlijke. Het wordt 5-0 dus. Eerst een pennel. De nummer vier is een schoonheid. Van links buiten de zestien en circa vijf meter van de achterlijn. Een streep die omhoog gaat en vlak onder de lat tegen het net suist. De vijfde is ter illustratie van het krachtsverschil. Een gifbeker. Het bekeren hebben we weer gehad dit seizoen.
Foto via Dijks Media