Zowel de heen- als de terugreis zijn met kleine obstakels. De “driver of the day” is in zijn gebruikelijke vorm. Laat ik het zo zeggen. Hij kan niet leven zonder parkeersensoren en navigatiesysteem.
De trainer van Jubbega laat zich in de eerste helft plots duidelijk horen: “Ophouden met die breedteballen!”
De kantine puilt uit in de pauze. Iedereen wil naar binnen om wat op te warmen. De lokale gehaktbal wordt gekeurd. Een type “Spongebob” in textuur en smaak.
De fraaie aanvallen zijn er ook in de twee helft. Iets minder vaak dan in de eerste. Joël krijgt een kans. Mis.
Iets later, in de 68ste minuut, Pauke gaat over links. Kapt naar binnen en schiet. De keeper kan de bal keren. De rebound is voor Eize. Hij scoort.
Je voelt dat de wedstrijd naar een climax loopt. Jubbega zoekt de gelijkmaker. Het wordt iets grimmiger. Hier en daar een opstootje.
De 90 minuten zijn voorbij. Er is een kopkans voor de thuisploeg. De stand blijft ongewijzigd, tot.... De laatste secondes, wederom een kopbal. Nu wel raak. 1-1.
Het laatste fluitsignaal van de scheids komt op een wat vreemd moment. Onze Boys waren nog vast van plan om te scoren.
Na de wedstrijd verwachten we muziek van het dansorkest: “Met de klompvoetjes van de vloer.” Het wordt Eusebio. “De zwarte parel.”
Huiswaarts. De avond is nog jong.