De eindstand doet een makkie vermoeden. Niet echt. Het is frisjes langs de lijn.
Pauke start met een verboden breedtepass door het centrum. Roden profiteert niet goed genoeg. Een vingerwijzing naar de rest van de wedstrijd. Er volgt een fraaie Boys’ aanval over links, Pauke, Dylan, Pauke.
Bij Roden wordt veel in het veld overlegd hoe ze de aanvallen het slimste kunnen neutraliseren. Balverlies van Sicco, schotkans thuisploeg, corner. Iets later een matig weggewerkt schot van Dylan, deze belandt bij Joël. Die vindt het hoofd van Anton. 0-1.
De verkeerde breedteballen van onze Boys blijven een ergernis. Dylan dribbelt vlak voor rust vanaf links iets naar binnen. Hij lijkt ingesloten te worden door vier verdedigers. Hij kan toch schieten. Iets van richting veranderd en het wordt daarmee 0-2.
De tweede helft. Op de helft van Roden ligt een verdediger met pijn naast de cornervlag. Hun keeper roept: “doorbijten!”
Paulus is ingevallen ondertussen. Hij laat vandaag zien wat hij allemaal kan. Duels winnen, tegenstanders irriteren. Bovenal zijn de aannames hier en daar om van te watertanden. Het wordt nog beter.
Roden blijft grossieren in kleine kansjes. Paulus geeft zijn invalbeurt nog meer glans. Wederom een prima aanname. Overzicht en een puike pass op Dylan. Je raad het al. 0-3.
Een zakelijke overwinning levert drie punten op. Een voorzichtige “maar.” Tegen een meer koelbloedige tegenstander is de winst minder vanzelfsprekend.