Deze eerste competitiewedstrijd in het nieuwe jaar was in meerdere opzichten belangrijk. In de eerste plaats om te ontdekken hoe de ploeg er na maanden uit het ritme te zijn geweest, zou voorstaan. Ook omdat het virtuele verschil tussen de hekkensluiter uit Harlingen en Drachtster Boys slechts één punt bedroeg. Het was te merken in het spelbeeld van de wedstrijd: een voorzichtig manoeuvrerend Drachtster Boys en een op de counter loerend Zeerobben zorgden deze middag voor een vrij statische pot voetbal.
Uitgelezen kans
De eerste tien minuten van de wedstrijd maakten duidelijk wat het publiek deze middag kon verwachten. De verdediging van Drachtster Boys speelde de bal op eigen helft solide rond, terwijl Zeerobben geen aanstalten maakte de bal daar te onderscheppen. Hun strijdplan was duidelijk: niet attaqueren op de helft van de technisch betere tegenstander, maar zodra de zwart-witten over de middellijn komen, jagen op de bal en met een scherpe counter gevaar stichten voor Drachtster goalie Emile Peters. In de tiende minuut leek die tactiek zich al uit te betalen: Drachtster Boys-verdediger Harm Welfing verslikte zich in de bal, die vervolgens dankbaar door Zeerob Matts Bruining opgepikt werd, waarna hij zich in een zeer kansrijke positie voor een leeg Drachtster Boys-doel manoeuvreerde. Hij miste deze uitgelezen kans echter door te kiezen voor een slalom langs drie, vier verdedigers van Drachtster Boys om vervolgens tot ontsteltenis van zijn ploeggenoten voor open doel te missen.
Drachtster Boys stelde er weinig tegenover. Er kwamen wel kleine kansjes, maar het bleef voorzichtigheid troef en van het aandraaien van de duimschroeven was geen sprake. Het enige hoogtepuntje tijdens het eerste half uur was de waarschuwing van de prima leidende scheidsrechter René Wijma aan het adres van Drachtster Anton Vredevoort, die na een fluitsignaal van Wijma toch nog een doelpoging waagde alsof hij alvast preludeerde op zijn aanstaande treffer. Want die kwam er: de hardwerkende maar in zijn acties niet altijd gelukkige Lesley van Loon gaf een prima voorzet op links af, die door Rudolf Banga handig voor de voeten van Anton Vredevoort werd gelegd, die eenvoudig kon scoren: 1-0.
Stervende zwaan
Het bleef echter oppassen geblazen voor Drachtster Boys: in dezelfde minuut dat de ploeg op voorsprong kwam, was er weer een snelle counter van Zeerobben waarbij opnieuw Matt Bruining alleen op doelman Peters kon afstormen. Emile redde echter bekwaam. Even later stortte Zeerob Godert Attema als een stervende zwaan in het strafschopgebied van Drachtster Boys ter aarde, maar scheidsrechter Wijma bleek dit soort theater toch liever in de echte schouwburg te willen zien. En weer een minuut later was het Lesley van Loon van Drachtster Boys die aan de andere kant een prima mogelijkheid kreeg de voorsprong te vergroten, maar zijn bal vloog net langs de verkeerde kant van de paal. Het betekende in ieder geval wat meer spanning en sensatie in het laatste kwart van de eerste helft.
En net toen het publiek zich richting kantine wilde begeven, was het na een corner van Drachtster Boys opnieuw raak: Sicco Bouwe gaf een strakke corner, die door de verdedigers van Zeerobben niet goed verwerkt kon worden. Uit de ontstane scrimmage scoorde aanvoerde Dennis Hoekstra de 2-0, en dat was zo vlak voor he trustsignaal een mooie opsteker.
Het vizier niet op scherp
Ook het begin van de tweede helft was er op het veld niet veel te beleven. Soms stonden de verdedigers van Drachtster Boys zelfs stil met de bal aan de voet, omdat Zeerobben bleef volharden in een afwachtende houding. Drachtster Boys bleef behoedzaam de aanval zoeken, en creëerde daarbij ook best wel een aantal goede kansen, maar het vizier van de aanvallers stond vanmiddag niet op scherp. Anton Vredevoort zag een kopbal op de lat belanden, en een snelle aanval via Lesley van Loon eindigde in een afgekeurd buitenspeldoelpunt van invaller Harmen Visser, waarbij beide spelers niet slim op de ontstane kans anticipeerden. Zeerobben had echter niet de technische finesse en het ontbrak de ploeg aan overtuiging om via een tegengoal toch nog voor de nodige druk bij de Drachtsters te zorgen. Daarbij moet gezegd dat Drachtster keeper Emile Peters zich bij een plotselinge kans van Zeerob Bruining onderscheidde door met een prachtige reflex een zeker doelpunt te voorkomen.
Dat Sicco Bouwer in de laatste minuut van de wedstrijd de grootste kans op 3-0 miste door een toegekende strafschop hoog over te schieten, was symptomatisch voor de Drachtster ploeg, die het overwicht aan techniek niet wenste te verzilveren met een ruimere uitslag door te veel voor zekerheid te opteren. Daarmee kleurde de wedstrijd jammer genoeg even grijs als de onstuimige lucht…
Jan Willem Visser
Foto’s: Tibbesma Fotografie
